Bosklassen dag 3


Goeiemorgen!!!

Het cijfertje 7(yes yes)  staat al vooraan op de klok wanneer de eerste lawaaitjes uit de kamers komen! De jongens zijn al wakker! Kleren aan en buiten wat rennen en energie kwijt raken.

Om half 8 moeten we de meeste meisjes nog uit dromenland halen. De ‘zwoele’ nacht eiste zijn tol!

De innerlijke mens wordt gesterkt met peperkoek en chocolademelk, we trekken onze stapschoenen aan en vertrekken, per bus, naar Wéris! Dat is een speciale plaats, hoor! Stonehenge van België, daar zijn we. We bezoeken eerst een hunnebed omringd door heilige eiken en menhirs. Juf Regine gaat op de verteltour en legt ons uit waarom dit zo speciaal is. Omdat dit een ‘ magische’ plaats is, proberen we door meditatie even de lucht in te gaan. Helaas, er is te veel lawaai en de concentratie en dus het zweven lukt niet… Pendelen dan maar… Wie graag zijn vruchtbare toekomst voorspeld ziet worden, pendelt zich de vraag of ze als eerste kind een zoon of dochter zullen krijgen. De wereld zal binnen een tien à vijftien jaar vooral vrouwelijk bevolkt worden volgens de pendel.

Daarna wandelen we naar de ‘witte menhir’. Een herkenningspunt van kilometers ver! Het verhaal over de zonnewende wordt gretig aanhoord, maar die klimboom die hier ook staat, is natuurlijk veel aantrekkelijker.

Op naar ‘le lit du diable’. Daar hadden vele kinderen al naar uitgekeken of een beetje voor gevreesd. Het Duivelsbed dat ongeluk zou brengen, wordt druk aangeraakt, de dab wordt erop uitgevoerd en er zijn er die in het spoor van de duivel gaan liggen. Als dat maar goed komt…

De bus brengt ons terug naar LPM en daar staat de heerlijkste maaltijd van de week voor ons klaar: frietjes, stoofvlees, ketchup en mayonaise! En ook nog sla en tomaten, maar daar gaat het niet om… De kommen worden tot 4 keer toe bijgevuld, de broeksknopen springen, de poten onder de banken beginnen wat krom te staan. En een ijsje! Deze dag kan niet beter! Want nu gaan we ook nog kajakken!!!!!!!! Yes, het water staat net hoog genoeg!

De badpakken, bikini’s, zwembroeken en zwemshorten zijn supersnel aan. De zwemvesten gaan er over en dan mogen we per 2 in een kayak. Monitor Kobe legt even uit hoe we die ‘boot’ vooruit krijgen en daar gaan we! De zon schijnt, maar het is niet zo warm als maandag. De waterratten springen regelmatig eens uit hun boot, de zonnekloppers leggen hun benen te bruinen en vlotjes haalt iedereen de 6 km binnen de 3 uren peddelen! Eén jongen komt wel toe met maar één watersandaal meer aan zijn voeten. Hoe is dat gebeurd? Oeps! ‘Ik wou ze aandoen en toen dreef er een weg.’ ‘Waarom ging je er dan niet meteen achter?’ ‘Ik weet niet…’ Tja, waarom die watersandalen trouwens al uit waren, krgen we ook niet echt een antwoord. De Ourthe is een blauwe watersandaal rijker…

We hebben nog even tijd voor het avondmaal en laten de kinderen kiezen. Er kan gedoucht worden, gezwommen of gekamerd. Het grootste deel van de kids gaat rechtstreeks van de Ourthe naar het zwembad! We hebben veel waterratjes mee!

De post is ook aangekomen! Glunderende gezichten lezen de woorden van het thuisfront. Wat is het leuk een brief of een kaartje te krijgen! Ook de juffen en meester Wim (die 2 dagen mee kwam helpen) glunderen. Er was een keilieve kaart van een mama! Supersympathiek vinden we dit , de inhoud verwarmde ons echt! Dank je wel, je-weet-wel-wie-je-bent!!!

De tomatensoep en de boterhammetjes met kaas en hespenworst gaan vlot naar binnen en alweer moeten we klaar zijn voor de volgende activiteit!

Zaklamp mee en op naar de grot! Als echte speleologen kruipen we op onze buik in de grond. Daar ontdekken we ‘het handje’ van de man die deze grot ontdekte. We glijden van een glijbaan naar een lager gedeelte in de grot en kruipen door een schoorsteen terug naar boven. Niet iedereen is er happig op, maar de grootste monden laten het nu afweten. Terwijl kinderen die er met een klein hartje over  bezig waren het toch aandurven! Chapeau!!!

En zo eindigt onze dag. We nemen afscheid van meester Wim: ‘Dank u wel’’ Er zijn nog kids die in de douche moeten, tanden worden gepoetst, de snoepzak wordt weer geopend, een plasje, slaapkledij aan en rust… vooral voor de stemmetjes. Vandaag is er serieus veel gezongen, de hele dag door. Er zijn al piepstemkinderen en mijn-stem-valt-weg-kinderen.  Dat wordt een schriftelijk verslag vrijdag!

DSC02142 DSC02157 DSC02192 DSC02212 DSC02219 DSC02274 DSC02281 DSC02361IMG_1655 IMG_1686 IMG_1696