Zeeklassen dag 1


Vandaag was het schattenjacht!

We vertrokken met onze schattenzoektochtbus naar een plaats aan zee: De Panne! Waar de naam vandaan komt, kom je later te weten.

Het was een vlotte rit! Nergens was er file! Yippie! Dit zou een vlotte schattenzoektocht worden. De schattenzoektochtbus zette ons af aan Flipper, ons schattenzoektochtverblijf voor deze midweek.

Het spannendste moment van de week brak aan: met wie zou ik op de kamer liggen? De schattenzoekers werden naar hun kamer gebracht en begonnen enthousiast met hun kamergenoot/kamergenoten aan het gezellig maken van hun onderkomen. Een lampje hier, een snoepkast daar, gordijntjes dicht… en weer open…

Het hongertje brak aan… schattenzoekers moeten voedingsstoffen binnenkrijgen! En echte voedingsstoffen waren het: stoofvlees, sla en FRIETJES! Maar eerst wortelsoep! Jammie, jammie! Lekker druk was het in de refter met 3 scholen samen!

Tijd dan voor de schattenzoektocht! Twee gidsen stonden ons op te wachten om ons uitleg te geven over de duinen. Tja, daar is zo veel zand dat we moesten omploegen, op zoek naar de schatten..

We leren dat er 4 duingebieden zijn in De Panne. Wow, dat wordt een groot gebied om te doorzoeken. En moeten we op een duintop zoeken of in een panne? Ja, daar komt dus de naam vandaan, we zitten in een lager deel van een duin!

Nu weten we wat meer over de duinen. Gaan we hier onze schat vinden? De gidsen verlaten ons en we verdelen ons over de duinen.  Sommigen proberen de schat te vinden door van de duinen te rollen. Anderen nemen stokken en beginnen putten in het zand te porren. Er zijn er die samen gaan zitten en een  tactiek beginnen te bespreken over hoe we het best die schat kunnen vinden. Om iedereen wat energie te geven, eten we een chocoladewafel en drinken water. We zoeken verder…

Niets te vinden voorlopig en iedereen begint zijn energie wat te verliezen, dus we gaan die innerlijke mens weer wat versterken. We gaan naar de refter en eten sandwiches met kaas en kalfsworst en choco en jam! Een lekkere chocolademousse als dessertje laadt de batterijen helemaal op.

Is de schat niet in de duinen, dan is ze zeker en vast aan zee of op het strand. We kleden ons warm aan, want het zonnetje dat zich vandaag toch af en toe liet zien, is nu onder de horizon aan het verdwijnen. Gewapend met een kompas (de Noordzee moet toch in het noorden liggen), opdrachtkaarten en fluovestjes zoeken we nieuwe zandvlaktes op.

We krijgen allemaal opdrachten onderweg. Onze handen moeten in een fontein, we spelen standbeeldjes na, we moeten zelfs op de grond gaan liggen, … Wanneer je goed als team werkt, heb je meer kans op het vinden van een schat!

Na een avontuurlijke wandeling (wist je dat er hier veel huizen leegstaan-dat is wel eng- is het hier Ghosttown- en dat nog in het donker- en was onze gids daarstraks geen heks- loerde er daar iemand naar ons vanachter een gordijn), voelen we de wind harder blazen. We moeten dichterbij de zee komen.

Het 5de gaat zoeken op het strand, het 6de begeeft zich naar de zee. Wat vinden we daar? Geen schat!  Wel netten, waar vissen in zitten. De vissen zijn wel meer dan 30 cm lang en… ze leven nog! Zo zielig! We zetten onze schattenjacht om naar een reddingsactie! Red de vissen! Alle hens aan dek! We vinden nog 4 vissen die leven, bevrijden ze uit de netten en gooien ze terug in zee. Omdat er ook een net een stukje in de zee hangt, zijn we wel met zo’n stuk of vijftien kinderen die natte voeten hebben. We zijn gedoopt door de Noordzee…

Met natte voeten stellen we de rest van de schattenzoektocht uit tot morgen. We wandelen (zomp zomp) terug naar de Flipper en zijn blij dat we onze bedjes zien. Haha, schatten zoeken, is best vermoeiend.

Morgen ondernemen we weer een poging!

 

P.S.: En we (de juffen) zijn nu lekker aan het genieten van ‘onze’ 200 g snoep! Dank u, mama!