Zeeklassen dag 1


“Welkom op onze uitstap met Okra!”

Ja, zo zouden we moeten beginnen, want de juffen voelen zich een beetje de jeugd onder de gepensioneerden… Hoezo? ‘Amai, mijn knieën doen pijn.’ ‘Juf, ik geraak niet meer recht, kan je me rechttrekken?’  ‘Hoe gaan we terug, toch met een busje…’

Jaja, we horen hier weer ferme uitspraken. We zijn vertrokken!!!!

Het was vorige week weer een heel hindernissenparcours. Maar het 6de leerjaar is vertrokken. Wel heel raar, in heel onze openluchtklascarrière hebben we nog nooit met maar één leerjaar vertrokken. Het voelt heel anders en we missen onze collegaatjes wel. Die covid, he…

Dat er covid in de wereld zit, merken we heel goed in Flipper. Alles is hier tot in de puntjes geregeld. We zijn hier team paars. Alles wat paars is, is voor De Zonnewijzer toegankelijk! Zo is er een route voor team paars, langs de brandtrappen gaan we omhoog en via de binnentrappen gaan we omlaag.  De refter is verdeeld in zones met scheidingswanden. De juffen krijgen koffie en thee uit paarse thermossen, onze fruitschaal heeft een paars label en we hebben een paarse zaal. We zijn volledig gescheiden van de andere scholen.

De busrit verloopt vlot, hier en daar zijn er traantjes. Maar die zijn al snel weg en er komt al snel een lach op de gezichten. ‘Juf, ik weet dat het niet erg is en toch moet ik wat huilen, het gaat wel, hoor.’ Ons hart breekt…

Met hier en daar een kleine file komen we toch al vrij snel ter plaatse. Een monitor wacht ons op en legt alle paarse regels uit. De kids zijn supercontent dat ze al snel hun kamers zien. We zitten in een luxesituatie, we hebben dubbel zo veel slaapruimte dan kinderen. Onze puzzel was snel gemaakt vorige week omdat we naar hartenlust konden combineren.

Al snel moeten we aan tafel… aardappelnootjes met stoofvlees… en broccoli en wortelsoep! Alweer wat regels (helemaal anders dan we gewoon zijn, ah ja, covid). Het gaat goed binnen.

Na het eten, gaan we terug naar de kamers. De meeste kinderen moeten hun bedden nog opmaken.

Kamers klaar? Op naar de duinen. Gidsen Mieke en Réné leren ons de theunisbloem kennen, we proeven duindoorn, leren over zatte vogels (jaja), weten waar de naam De Panne vandaan komt. We wandelen door bosduinen, mosduinen en zandduinen én zien de polders.

Alweer tijd om iets te eten, vieruurtje! Een chocoladewafel met een watertje! Njammie!!

We zitten in de duinen en blijven in de duinen. Het zonnetje komt er zelfs door. Tijd om in bomen te klimmen, zandgebakjes te bouwen en lekker te rollen van een heuvel. Zalig!!!

En alweer mogen we aan tafel: sandwichen met kaas en hespenworst en -oh ja- choco. Wat werd het meest gegeten? Choco, natuurlijk!

We zitten aan zee, dus we moeten vandaag de zee zien! We doen in groepen een fotozoektocht met kompas. En juf Leen is er niet bij, dus iedereen kwam rechtsreeks aan bij onze Leopold 1 (grapje, Leen, we zijn je weer aan het plagen…).

Het is al donker wanneer de groepjes de zee zien. Ze mogen over het strand tot aan het water. Onze Okra-groep heeft problemen met hun oorapparaten. De batterijtjes zijn wat plat bij enkele leerlingen. Natte voeten mocht, maar meer niet, onze drie platte-batterijtjes zitten binnen enkele seconden tot aan hun middel in de zee. Resultaat: heel boze juf!! De Okra-begeleiding zucht en blaast….

We komen in het donker bij Flipper aan, de kaarsjes zijn uit, de gepensioneerdenbond praat niet meer over hun nachtje-doorgaan. Het is al snel stil. Dit verslag zal als gevolg nog op maandag gepost kunnen worden! 😉

Tot morgen!!!

P.S.: de foto’s staan op Smartschool