Zeeklassen dag 4


Donderdagmorgen 7 uur. We liepen door de gangen en het was er tot onze grote verbazing nog muisstil. Bij de meesten volstond een ’goedemorgen’ om wakker te worden, maar bij sommigen was er toch iets meer nodig. Gelukkig raakten we tijdig klaar, maar wat merkten we bij het verzamelen? De meisjes van het 6de en de lieve, maar intussen bijna uitgeputte juffen, hadden zich overslapen! Snel in de kleren springen en na 2 minuten, een recordtijd, zaten ze ook al aan de ontbijttafel.
Dan volgde een kort intermezzo in de speeltuin. Enkele kinderen bleven rustig zitten met als commentaar:” Juf, we moeten onze krachten sparen voor de activiteiten straks…!”

Om 9.50 pikte een treintje ons op om ons naar Nieuwpoort te brengen. Twee van de drie wagonnetjes begonnen met hun liedjesrepertoire en maakten zo de hele buurt wakker. Zoals elk jaar zijn er kinderen die graag een sexy hese stem willen… De derde wagon werd liever rustig wakker. Raad zelf maar in welke wagon uw kind zat  😉

In Nieuwpoort splitsten het vijfde en het zesde leerjaar zich in de voormiddag op om een moeilijk touwenparcours te doen onder een brug boven het water. Super om te zien hoe de leerlingen elkaar aanmoedigden, steunden en hielpen, velen overtroffen zichzelf en dat gaf natuurlijk een zalig gevoel voor hen! Bij het vijfde viel er maar eentje half in het water…het zesde deed beter…ongeveer de helft van de groep hield het niet droog! We moeten er eerlijkheidshalve wel bij zeggen dat hun parcours net iets moeilijker was dan dat van het vijfde. Gelukkig kozen we de beste dag uit voor deze activiteit en was de zon van de partij. Al waaide er een stevig windje onder de bruggen.

Na een lekkere picknick met broodjes kaas of kalfsbrood en een warme trui en broek, waren we klaar voor de volgende uitdaging: een vlottentocht op het kanaal. Maar oei, waar waren de vlotten?! Er lagen wel balken, sjortouw en grote plastieken tonnen… Sommigen leerden sjorren, anderen delegeerden de groep, sommigen keken toe, anderen gaven het materiaal aan. De ene groep werkte al wat beter mee dan de andere, maar ze hadden allemaal hetzelfde doel: een vlot bouwen dat niet zou zinken!

Een half uurtje later was de ultieme test aangebroken. Tijd om terug onze natte kleren aan te trekken. We kregen ook elk een reddingsvest en een peddel en trokken de vlotten één voor één het water in. Wonder boven wonder bleven ze allemaal goed drijven. Hun vlot in de juiste richting vooruit laten varen, was voor sommigen wel een ander paar mouwen. Om het wat spannender te maken, moesten alle teams recht gaan staan op hun vlot. Toen loste er bij één vlot een ton, maar dit vonden de animatoren nog niet goed genoeg. Dus tijd voor de volgende uitdaging: wissel op je vlot allemaal van kant. De voorzichtige kinderen kropen over de balken, de durvers sprongen gewoon in het water om naar de overkant van het vlot te zwemmen. De laatste opdracht was het dansen van de Macarena op de vlotten, die was natuurlijk het leukst! Jammer genoeg was het daarna tijd om weer op te ruimen, want het treintje stond al klaar om ons op te pikken. “Juf, ik ben mijn reserveschoenen vergeten. Ik vind mijn onderbroek niet meer. Moesten we droge kleren meenemen, juf? Lap, juf, ik ben droge kousen vergeten.” Tja… kinderen blijven natuurlijk kinderen…

Nu waren alle wagonnetjes wakker genoeg om al zingend weer naar de Flipper af te zakken. Yes, we hadden nog tijd genoeg over om even vrij te spelen in de duinen vlakbij ons gebouw. Er werd gevoetbald, gebaseballd, ze maakten/herstelden kampen, rolden van de bergen of genoten rustig van het zand en de zon.

Om kwart voor zes wachtte ons een lekker avondmaal: kip met appelmoes en kroketjes. Het restaurant was versierd en de bedieners hadden een mooie outfit, het was dan ook gala-avond!
Na het eten hadden we nog een uur de tijd om ons te douchen en ons mooi te maken voor de fuif. De ijdeltuiten hadden het hele uur nodig, slechts enkelen konden de klus klaren in een kwartier. De make-up werd bovengehaald, de spiegels waren constant bezet, de gangen hadden allerlei geurtjes van parfum en deodorant, dassen en strikjes werden geknoopt en de gel vloeide rijkelijk op de haren. Ze waren benieuwd naar hoe iedereen eruit zou zien.

Zo fier als een gieter stapten we met De Zonnewijzervertegenwoordigers naar de fuifzaal waar ook alle leerlingen van de andere scholen stonden te popelen voor de ingang van de zaal. De niet-dansers bleven rustig in ons gebouw om gezelschapsspelletjes te spelen. De fuif werd ingezet met een aantal dansjes die we moesten nadansen, waarna het feest losbarstte. Sommigen vonden het een beetje te druk en keerden vervroegd terug naar de Beluga, de echte feestbeesten vierden tot het laatste liedje om half 10.

Om toch onze dag af te kunnen sluiten in alle rust en met onze eigen groep, verzamelden we in pyjama en met slaapzak en knuffel naar een grote zaal om te genieten van een film. Lekker versuft kropen de kids daarna in hun bed. De rest van de film zullen ze morgen in de bus kunnen kijken, op voorwaarde dat ze de inhoud van hun rommelige kamer in hun valiezen krijgen…ahum…

Wist je dat:

  • De leerlingen achter onze rug een kaartje hadden opgestuurd vanuit de Flipper naar de Flipper (mét een postzegel erop) gehandtekend door alle kinderen van het 6de
  • De juffen twee taarten als verrassing kregen van de leverancier van de Flipper, die tevens de man is van een juf op onze school, dank je wel!
  • Er één juf de filmavond niet haalde
  • De kampen die we in het begin van de week in de duinen bouwden, vernield werden door een andere groep
  • Juf Leen de fuif moest openen met een dansje
  • Een leerling er aan dacht om het vlot uit te rusten met een brandblusapparaat en reddingsboeien
  • Onze jarigen een cadeautje kregen van Flipper
  • Er nog steeds kinderen geen post kregen van het thuisfront, ooh…
  • Een fuif bestaat uit 20 keer binnen en buiten lopen en stress hebben voor het einduur
  • Er geen enkele jongen en meisje geslowd hebben met elkaar, hum…

En onze schattenzoektocht? Hoe langer we samen zijn, hoe meer we beseffen dat de echte schat niets materialistisch is. Wat dan wel? Samen zijn, geen ruzie maken, verdraagzaam zijn, beleefd zijn, behulpzaam zijn, leren wachten, allemaal ‘schatten’ waar we deze 5 dagen aan gewerkt hebben en blijven werken! De schatten in onszelf…

 

En morgen? Vrij voorspelbaar… we ruimen onze kamers op na het ontbijt. En dan nog een groot duinenspel (aaaah, daar waren die kampen voor) , waarbij we met ‘ kleurtjes’ naar huis zullen komen. Hopelijk een rit zonder al te veel file, wel met de rest van de film van vanavond.

Tot morgen allemaal.. of tot later vandaag… we zijn al een tijdje de 13de… wat een juf lijden kan…

 

P.S.: Maandag met de fiets komen!!! Niet vergeten!!

 

DSC03770 DSC03837 DSC04011 DSC04067 DSC03982